Met een aanloop vanuit de Middeleeuwen schetst deze lezing de wederwaardigheden van de Noord-Brabanders, hun geloof en hun kerken. Pas vanaf de twaalfde eeuw is iets bekend over de manier waarop Noord-Brabanders hun geloof beleefden. Uit die tijd dateren ook de oudste kerken. Het hertogdom Brabant beleefde zijn gouden eeuw in de vijftiende en zestiende eeuw: een periode van culturele en economische bloei, maar ook van religieuze spanningen. De bouw van talrijke nieuwe parochiekerken, een ‘overspannen’ devotioneel leven, en kritiek op pastoors en de Kerk volgden elkaar op. Aandacht krijgen ook de verzuiling en de periode na 1950 waarin het religieuze landschap in Noord-Brabant weer ingrijpend wijzigde.

 

Aan de hand van Brabantse voorbeelden laat Bijsterveld zien dat de laatste jaren een meer genuanceerd beeld is ontstaan van de religieuze verhoudingen in Noord-Brabant in het verleden. Het roerend en onroerend religieus erfgoed legt daarvan tot op de dag van vandaag getuigenis af.

  

Prof. Dr. Arnoud-Jan Bijsterveld (Waalre 1962) is historicus en studeerde middeleeuwse geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en de Universiteit van Amsterdam. Sinds 1999 is hij bijzonder hoogleraar Cultuur in Brabant aan Tilburg University.